Balıkçı ile Küçük Balık

Yaşlı bir balıkçı bütün gün ağ atmış, hiçbir şey yakalayamamış. Akşama doğru ağda minicik bir balık çıkmış. Balıkçı onu avucuna almış.

Küçük balık konuşmuş: "Balıkçı amca, ben çok küçüğüm, seni doyurmam. Beni suya bırak; büyüyeyim, kocaman olayım, o zaman gel beni yakala, karnın doysun."

Balıkçı balığa bakmış, gülümsemiş. "Küçük dostum," demiş, "şimdi avucumdasın. Seni bırakırsam denizin dibine gidersin; bir daha ne sen beni bulursun ne ben seni. Elimdeki küçük balık, denizdeki büyük balıktan iyidir."

Ama sonra balıkçı durmuş. Balığın minicik gözlerine bakmış. İç geçirmiş. "Bu akşam ekmek ve zeytinle idare ederim," demiş ve balığı suya bırakmış. "Ama bir şartla: Büyüyünce bu kıyıdan geçerken bana bir selam ver."

Yıllar sonra balıkçının ağına kocaman bir balık takılmış. Balıkçı onu görünce tanımış. Balık da onu tanımış. Balıkçı ağı açmış. "Selam vermeye mi geldin?" Balık kuyruğunu sallamış ve gitmiş. Ama o günden sonra balıkçının ağı hiç boş kalmamış; çünkü büyük balık bütün sürüsüne, "O kıyıda iyi bir adam var," demiş.

Hangi balıkçı haklı? Eldeki kuşu bilen mi, denizdekine güvenen mi? Belki ikisi de. Sen karar ver; ama önce uyu.