Eldivendeki Hayvanlar

Karlı bir kış günü yaşlı bir dede köpeğiyle ormanda odun topluyormuş. Yürürken farkında olmadan eldiveninin tekini kara düşürmüş. Kırmızı, yün, sıcacık bir eldivenmiş bu.

Biraz sonra küçük bir fare koşa koşa gelmiş. Eldiveni görünce içine girmiş: "Burada yaşayacağım!" Hemen ardından bir kurbağa zıplaya zıplaya gelmiş: "Eldivende kim var?" "Ben, kemirgen fare. Sen kimsin?" "Ben zıpzıp kurbağa. Beni de alır mısın?" "Gel!" Artık eldivende iki kişi varmış.

Sonra bir tavşan gelmiş: "Eldivende kim var?" "Kemirgen fare, zıpzıp kurbağa. Sen kimsin?" "Ben uzunkulak tavşan. Beni de alın!" "Gel!" Artık üç kişilermiş.

Ardından bir tilki gelmiş, "Ben güzelkuyruk tilki," demiş, o da girmiş. Sonra bir kurt gelmiş, "Ben bozkurt," demiş, o da sığmış. Eldiven gerildikçe gerilmiş, dikişleri gıcırdamış ama içerisi sıcacıkmış.

Derken ağaçların arasından koca bir ayı gelmiş: "Eldivende kim var?" "Kemirgen fare, zıpzıp kurbağa, uzunkulak tavşan, güzelkuyruk tilki ve bozkurt. Sen kimsin?" "Ben homurdanan ayı. Beni de alın!" "Nereye sığacaksın?" "Bir köşecikte dururum." Ayı da sıkış tıkış içeri girmiş. Eldiven artık bir balon gibi şişmiş.

Tam o sırada minicik bir pire hoplaya hoplaya gelmiş: "Ben de girebilir miyim?" Pire eldivene adımını atar atmaz... çıt! pat! Eldivenin dikişleri patlamış ve bütün hayvanlar kara yuvarlanmış! Hepsi kahkahalarla gülmüş, sonra herkes kendi yuvasına koşmuş.

O sırada dedenin köpeği eldiveni bulmuş, havlayarak dedeye getirmiş. Dede eldiveni eline geçirmiş ve ne kadar geniş, ne kadar sıcak olduğuna şaşırmış.

Şimdi sen de yorganına bir eldiven gibi sarıl. İçerisi sıcacık, yer de herkese yetiyor. İyi uykular.