Kedinin Boynuna Çıngırak

Bir evin kilerinde kalabalık bir fare ailesi yaşarmış. Evde bir de kedi varmış. Kedi o kadar sessiz yürürmüş ki fareler onun geldiğini hiç duymazmış. Her gün bir fare eksilirmiş.

Sonunda fareler bir gece toplantı yapmış. Yaşlı fare kürsüye çıkmış: "Bu böyle gitmez. Kediden kurtulmanın bir yolunu bulmalıyız." Herkes bir şey söylemiş. Kimisi "taşınalım" demiş, kimisi "saklanalım" demiş.

Sonra genç bir fare öne atılmış, gözleri parlıyormuş. "Buldum!" demiş. "Kedinin boynuna bir çıngırak takalım! Kedi yürüdükçe çıngırak çalar, biz de onun geldiğini duyar, saklanırız!"

Kilerde bir alkış kopmuş. "Harika fikir! Dâhice! Kurtulduk!" Fareler sevinçle dans etmeye başlamış. Çıngırağı nereden bulacaklarını, hangi iple bağlayacaklarını konuşmuşlar.

Derken kilerin köşesinden yaşlı farenin sakin sesi duyulmuş: "Çok güzel fikir, gerçekten. Yalnız küçük bir sorum var." Herkes susmuş. "Çıngırağı kedinin boynuna kim takacak?"

Kilerde çıt çıkmamış. Genç fare yere bakmış. Diğerleri birbirine bakmış. Kimse elini kaldırmamış.

Yaşlı fare gülümsemiş. "Fikir bulmak kolaydır çocuklar. Zor olan, onu yapacak cesareti bulmaktır. Bir plan yaparken 'nasıl' sorusunu da unutmayın."

Fareler o gece daha gerçekçi bir plan üzerinde çalışmış: Kilerde kedinin giremeyeceği küçük delikler açmışlar. Çıngırak hiç takılmamış ama fareler de bir daha kolay kolay yakalanmamış.