Altın Yumurtlayan Tavuk

Bir köyde yoksul bir çiftçi ile karısı yaşarmış. Küçük bir kümesleri, kümeste de tek bir tavukları varmış. Bir sabah çiftçi kümese girmiş ve gözlerine inanamamış: Tavuk, pırıl pırıl parlayan altın bir yumurta yumurtlamış!

Çiftçi yumurtayı kasabaya götürmüş, satmış ve eve bir çuval un, bir kutu yağ ve yeni ayakkabılarla dönmüş. Ertesi sabah yine bir altın yumurta, sonraki sabah bir tane daha... Her gün bir altın yumurta. Çiftçi ile karısı kısa sürede köyün en zengin insanları olmuş. Yeni bir ev yaptırmışlar, tarlalar almışlar.

Ama bir süre sonra çiftçi sabırsızlanmaya başlamış. "Her gün sadece bir yumurta," demiş karısına. "Bu tavuğun içi altınla dolu olmalı. Onu kesersek bütün altınları bir anda alırız, beklemek zorunda kalmayız!"

Karısı itiraz etmiş: "Yapma, tavuğumuz bize her gün yetecek kadar veriyor zaten." Ama çiftçi dinlememiş. Açgözlülük gözlerini kaplamış. Tavuğu kesmiş.

Ve içinde ne bulmuş? Hiçbir şey. Tavuğun içi, her tavuğun içi gibiymiş. Ne altın, ne gümüş.

Çiftçi elinde bıçakla öylece kalakalmış. Artık ne tavuğu varmış ne altın yumurtası. Her gün gelen o tek yumurta bile artık gelmeyecekmiş.

O günden sonra çiftçi bu hikâyeyi köydeki bütün çocuklara anlatırmış: "Elinizdekinin kıymetini bilin. Daha fazlasını isterken, elinizdekini de kaybedebilirsiniz."