Anansi ve Bilgelik Testisi

Çok eski zamanlarda Batı Afrika'da Anansi adında kurnaz bir örümcek yaşarmış. Bir gün aklına bir fikir gelmiş: "Dünyadaki bütün bilgeliği toplarsam herkes bana danışmaya gelir. O zaman en önemli kişi ben olurum!"

Kocaman bir toprak testi bulmuş ve köy köy dolaşmaya başlamış. Kim bir şey biliyorsa onu testiye koymuş: yağmurun ne zaman yağacağını, tohumların nasıl ekileceğini, hastalıkların nasıl iyileşeceğini, hikâyelerin nasıl anlatılacağını... Testi ağzına kadar bilgelikle dolmuş.

"Bunu kimsenin bulamayacağı bir yere saklamalıyım," diye düşünmüş Anansi. Ormanın en uzun ağacının tepesine çıkarmaya karar vermiş. Testiyi bir iple karnının önüne bağlamış ve tırmanmaya başlamış. Ama testi göbeğiyle ağaç arasında kalıyormuş; Anansi her adımda kayıp aşağı düşüyormuş. Tekrar denemiş, tekrar düşmüş. Kızmış, terlemiş, homurdanmış.

Ağacın dibinde küçük oğlu Ntikuma onu izliyormuş. Sonunda dayanamayıp seslenmiş: "Baba, testiyi sırtına bağlasan daha kolay tırmanmaz mısın?"

Anansi bir an donup kalmış. Oğlu haklıymış! "Bütün bilgeliği topladığımı sanıyordum," diye düşünmüş, "ama küçük oğlum benim bilmediğim bir şeyi biliyor." Öyle şaşırmış, öyle sinirlenmiş ki elindeki testi kaymış, yere düşüp paramparça olmuş.

O anda büyük bir rüzgâr esmiş. Testinin içindeki bilgelik dört bir yana uçmuş; ormanlara, köylere, nehirlere, bütün insanlara dağılmış. İşte o günden beri bilgelik tek bir kişinin değil, herkesin elindedir. Herkes biraz bilir, herkes birbirinden öğrenir.

Bu masal bize şunu söyler: Hiç kimse her şeyi bilemez. En küçüğümüz bile bize bir şey öğretebilir. Bilgi saklanınca değil, paylaşılınca çoğalır.