Dört Dost

Bir ormanda bir karga ile bir fare dost olmuş. Karga fareyi bir gölün kenarına, kaplumbağa dostunun yanına götürmüş. Üçü birlikte yaşamaya başlamış: Karga gökten bakar, fare yeraltını bilir, kaplumbağa suyu tanırmış.

Bir gün göle nefes nefese bir geyik gelmiş. "Avcılar peşimde," demiş. Üç dost onu saklamış. Geyik de dördüncü dost olmuş. Her akşam gölün kenarında toplanır, gündüz gördüklerini anlatırlarmış.

Bir akşam geyik gelmemiş. Karga havalanmış, ormanı taramış. Geyiği bir avcı ağına yakalanmış halde bulmuş. Hemen dönüp haber vermiş. Fare koşmuş; küçük keskin dişleriyle ağı kemirmeye başlamış. Kaplumbağa da yavaş yavaş yola çıkmış: "Dostum tehlikedeyse ben de giderim."

Fare ağı tam bitirmişken avcı gelmiş. Geyik son düğüm kopunca fırlayıp kaçmış, karga uçmuş, fare bir deliğe girmiş. Ama kaplumbağa yavaş olduğu için kaçamamış. Avcı, "Geyik kaçtı, bari kaplumbağa çorbası yapayım," deyip kaplumbağayı çuvala koymuş ve yürümeye başlamış.

Üç dost yeniden toplanmış. Geyik, "Beni kurtardı, şimdi sıra bizde," demiş. Bir plan yapmışlar. Geyik avcının önüne çıkmış, topallıyormuş gibi yapmış. Karga da sırtına konup leş yiyormuş gibi gagalamış. Avcı, "Geyik ölmüş galiba, onu da alayım," deyip çuvalı yere bırakmış ve geyiğe doğru yürümüş. Geyik birkaç adım "topallayıp" uzaklaşmış, avcı peşinden gitmiş. O sırada fare çuvalı kemirip delmiş; kaplumbağa çıkıp gölün çalılıklarına saklanmış.

Avcı geyiğe yaklaşınca geyik birden sağlam ayaklarla fırlayıp kaybolmuş. Avcı geri dönmüş; çuval delik, kaplumbağa yok. "Bu orman büyülü," deyip gitmiş ve bir daha gelmemiş.

O gece dört dost gölün kenarında toplanmış. Kaplumbağa, "Ben yavaşım, sizi geciktirdim," demiş. Geyik, "Sen bizim için yola çıktın; hızın önemli değil," demiş. Karga, "Dört dost, dört farklı güç," demiş. Fare esnemiş: "Ve bir tane güzel uyku."

Hepsi uyumuş. Sen de uyu; dostların rüyanda seni bekliyor.