Hz. Yunus ve Büyük Balık

Hz. Yunus, Ninova adında bir şehre gönderilmiş bir peygambermiş. Şehrin insanlarına iyiliği anlatmış, ama onlar uzun süre onu dinlememiş. Hz. Yunus üzülmüş ve sabrını yitirip şehirden ayrılmış.

Deniz kıyısına gelmiş ve bir gemiye binmiş. Gemi denizin ortasına varınca büyük bir fırtına kopmuş. Dalgalar gemiyi bir sağa bir sola savurmuş. Hz. Yunus denize düşmüş. Tam o anda Allah'ın emriyle kocaman bir balık gelmiş ve onu yutmuş. Ama balık onu incitmemiş; Hz. Yunus balığın karnında sapasağlam kalmış.

Balığın karnı karanlıkmış. Denizin dibi karanlıkmış. Gece de karanlıkmış. Hz. Yunus bu üç karanlığın içinde düşünmüş: Sabırsız davranmıştı, görevini bırakıp gitmişti. Pişman olmuş ve yürekten dua etmiş: "Senden başka ilah yoktur. Seni bütün eksikliklerden uzak tutarım. Ben hata ettim."

Allah bu samimi duayı duymuş. Balık yavaşça kıyıya doğru yüzmüş ve Hz. Yunus'u yumuşak bir kumsala bırakmış. Hz. Yunus yorgun ve zayıfmış. Allah onun yanında geniş yapraklı bir kabak bitkisi bitirmiş; yaprakları onu güneşten korumuş, gölgesinde dinlenmiş.

Hz. Yunus iyileşince Ninova'ya geri dönmüş. Ne görsün! Şehrin insanları onun yokluğunda düşünmüş, pişman olmuş ve iyiliğe dönmüşler. Hz. Yunus'u sevinçle karşılamışlar.

Bu kıssa bize şunu anlatır: Hata yapınca pişman olup özür dilemek büyüklüktür. En karanlık anda bile yürekten edilen bir dua duyulur. Ve sabırlı olmak, işin sonunu güzel yapar.

Bu gece sen de gözlerini kapatınca bugünün küçük hatalarını düşün, gönlünden "bir dahakine daha iyi yapacağım" de. Sonra deniz gibi sakin bir uykuya dal.