Bir Parça Ciğer

Bir varmış bir yokmuş, yaşlı bir nine varmış. Ninenin canı bir parça ciğer çekmiş. Komşunun küçük kızına iki üç kuruş vermiş: "Kızım, pazara git, bana bir parça ciğer al. Havuzda güzelce yıka, getir."

Kız pazara gitmiş, ciğeri almış ve yıkamak için havuzun başına gelmiş. Tam ciğeri yıkarken bir leylek süzülerek inmiş, ciğeri kızın elinden kapmış ve uçup gitmiş. Kız bağırmış: "Leylek, leylek, ciğerimi geri ver! Nineme götüreyim, ninem bana kızmasın!"

Leylek, "Bana bir buğday başağı getirirsen ciğerini veririm," demiş.

Kız buğday sapına gitmiş: "Buğday sapı, buğday sapı, bana bir başak ver! Başağı leyleğe vereyim, leylek ciğerimi versin, ciğeri nineme götüreyim." Buğday sapı, "Bana yağmur getirirsen başak veririm," demiş.

Kız yağmur için dua etmeye başlamış: "Allah'ım, bana yağmur ver, yağmuru buğday sapına vereyim, buğday sapı başak versin, başağı leyleğe vereyim, leylek ciğerimi versin, ciğeri nineme götüreyim." Ama tam dua ederken yanından geçen bir adam, "Kızım, buhurdan yakmadan duan göğe ulaşmaz. Çarşıdaki dükkâncıdan bir buhurdan iste," demiş.

Kız dükkâncıya koşmuş: "Dükkâncı, dükkâncı, bana bir buhurdan ver! Buhurdanı yakayım, Allah yağmur versin, yağmuru buğday sapına vereyim, buğday sapı başak versin, başağı leyleğe vereyim, leylek ciğerimi versin, ciğeri nineme götüreyim." Dükkâncı, "Bana kunduracıdan bir çizme getirirsen buhurdan veririm," demiş.

Kız kunduracıya koşmuş: "Kunduracı, kunduracı, bana bir çizme ver! Çizmeyi dükkâncıya vereyim, dükkâncı buhurdan versin, buhurdanı yakayım, Allah yağmur versin, yağmuru buğday sapına vereyim, buğday sapı başak versin, başağı leyleğe vereyim, leylek ciğerimi versin, ciğeri nineme götüreyim." Kunduracı, "Bana deri getirirsen çizme dikerim," demiş.

Kız tabağa koşmuş: "Tabak, tabak, bana bir deri ver!" ve bütün sözlerini baştan sona saymış. Tabak, "Öküzden bir deri getirirsen sana kunduralık deri veririm," demiş. Kız öküze koşmuş: "Öküz, öküz, bana derini ver!" Öküz gülmüş: "Kendi derimi veremem ama eskiyen derimi veririm. Bana saman getirirsen."

Kız çiftçiye koşmuş: "Çiftçi, çiftçi, bana saman ver! Samanı öküze vereyim, öküz deri versin, deriyi tabağa vereyim, tabak kunduralık deri versin, deriyi kunduracıya vereyim, kunduracı çizme versin, çizmeyi dükkâncıya vereyim, dükkâncı buhurdan versin, buhurdanı yakayım, Allah yağmur versin, yağmuru buğday sapına vereyim, buğday sapı başak versin, başağı leyleğe vereyim, leylek ciğerimi versin, ciğeri nineme götüreyim!"

Çiftçi bu uzun sözü dinleyince güleç yüzüyle demiş ki: "Bana güzel bir türkü söylersen samanı veririm." Kız biraz utanmış ama düşünmüş: "Bir türkü ne ki? Bu kadar yolu türkü için mi bırakacağım?" Ve en sevdiği türküyü söylemiş. Çiftçi öyle sevinmiş ki kıza bir kucak saman vermiş.

Kız samanı öküze götürmüş, öküz eskiyen derisini vermiş. Deriyi tabağa götürmüş, tabak kunduralık deri vermiş. Deriyi kunduracıya götürmüş, kunduracı bir çizme dikmiş. Çizmeyi dükkâncıya götürmüş, dükkâncı bir buhurdan vermiş. Kız buhurdanı yakmış ve dua etmiş: "Allah'ım, bana yağmur ver!"

Gökten şıpır şıpır yağmur yağmaya başlamış. Kız yağmuru buğday sapına vermiş, buğday sapı ona bir başak vermiş. Başağı leyleğe götürmüş, leylek de ciğeri geri vermiş. Kız ciğeri ninesine götürmüş. Ninesi ciğeri pişirmiş, yarısını kendisi yemiş, yarısını da bu kadar yolu yürüyen küçük kıza vermiş.

İşte bu masal da böyle bitmiş. Bir şey istersen sabırla, adım adım, kimseye kırılmadan peşinden gitmek gerekirmiş. Gökten üç elma düşmüş: biri anlatana, biri dinleyene, biri de ciğer için bütün köyü dolaşan küçük kıza.