Boş Saksı

Bir zamanlar Çin'de çiçekleri çok seven bir imparator yaşarmış. Yaşlanmış ve yerine geçecek birini seçmesi gerekiyormuş. Bütün çocukları sarayına çağırmış ve her birine birer çiçek tohumu vermiş: "Bu tohumu ekin, bir yıl boyunca bakın. Kim en güzel çiçeği getirirse, benden sonra o hükümdar olacak."

Çocukların arasında Ping adında bir çocuk varmış. Ping çiçek yetiştirmeyi çok iyi bilirmiş; bahçesindeki her bitki onun elinde açarmış. Tohumunu en güzel saksıya, en iyi toprağa ekmiş. Her gün sulamış, güneşe koymuş. Ama günler geçmiş, tohumdan tek bir yaprak bile çıkmamış.

Ping tohumu daha büyük bir saksıya, daha zengin bir toprağa taşımış. Yine bir şey çıkmamış. Aylar geçmiş. Bütün komşu çocukların saksılarında rengârenk çiçekler açmış. Ping'inki ise bomboşmuş.

Bir yıl dolmuş. Çocuklar ellerinde kocaman, göz alıcı çiçeklerle saraya koşmuş. Ping boş saksısına bakıp ağlamış. Babası omzuna dokunmuş: "Elinden geleni yaptın. Elinden gelenin en iyisini yapmak yeterlidir. Git ve imparatora dürüstçe anlat."

Ping boş saksısını alıp saraya gitmiş. İmparator çiçeklerin arasında yürümüş; hiç gülümsememiş. Sonra Ping'in önünde durmuş: "Senin saksın neden boş?" Ping başını eğmiş: "Tohumu ektim, her gün baktım ama filizlenmedi."

İmparator gülümsemiş ve herkese dönmüş: "Size verdiğim tohumların hepsini önceden pişirmiştim. Hiçbiri filizlenemezdi! Siz başka tohumlar ektiniz. Bana gerçeği getirmeye cesaret eden tek çocuk Ping. Benden sonra bu ülkeyi o yönetecek."

Ping büyüyünce adil ve dürüst bir hükümdar olmuş. Bahçeleri her bahar çiçek açmış.

Bu masal bize şunu söyler: Dürüstlük bazen boş bir saksı gibi görünür, ama aslında en güzel çiçektir.