Fenerci Baba'nın Son Mumu
Her akşam sokak lambalarını yakan yaşlı fenerci, son mumunu bir çocuğun penceresine saklar.
Eski zamanlarda, sokak lambaları elektrikle değil mumla yanarken, her şehirde bir fenerci olurdu. Bizim şehrin fenercisi Fenerci Baba'ydı. Uzun bir sırığı, omzunda bir torbası vardı; torbada mumlar.
Her akşam güneş batarken Fenerci Baba sokağa çıkardı. İlk lambayı meydanda yakardı; sonra fırının önündekini, sonra köprüdekini, sonra okulun kapısındakini... Şehirde yüz lamba vardı; torbada yüz bir mum.
Çocuklar peşinden yürürdü. "Fenerci Baba, yüz birinci mum ne için?" diye sorarlardı. Fenerci Baba gülümser, cevap vermezdi.
Bir gece kar yağdı. Rüzgâr lambaları söndürüyordu. Fenerci Baba hepsini yeniden yaktı, yeniden yaktı. Mumlar bitiyordu. Son lambaya geldiğinde torbada tek bir mum kalmıştı: Yüz birinci.
O sırada bir pencereden ince bir ses geldi: "Fenerci Baba, bizim lamba söndü, korkuyorum." Küçük bir çocuk; odası karanlık, dışarısı kar.
Fenerci Baba son lambaya baktı, pencereye baktı. Son mumu pencereye uzattı. "Al," dedi. "Bu mum senin. Yüz birinci mum her gece bir çocuk içindir. Bu gece sensin."
Çocuk mumu yaktı. Odası sarı bir ışıkla doldu. Korku gitti.
Son sokak lambası o gece yanmadı. Ama kimse fark etmedi; çünkü çocuğun penceresinden gelen ışık sokağı aydınlatıyordu.
Fenerci Baba artık yok; lambalar elektrikle yanıyor. Ama her gece bir yerde bir çocuğun odasında küçük bir ışık yanar. Bu, yüz birinci mumdur. Belki senin odandaki.
Masal burada bitti. İyi uykular.
Fenerci Baba'nın Son Mumu, Masal Merkezi kaynaklı bir çocuk masalıdır; 3-8 yaş çocuklar için uygundur ve yaklaşık 2 dakikada okunur. Masal Merkezi'nde bu masalı ücretsiz okuyabilir, arka planda ninni ya da doğa sesi açabilir, favorilerinize ekleyebilirsiniz. Benzer masallar için Uyku Masalları kategorisine göz atın.
Üye ol, favorilerin ve okudukların her cihazda seninle gelsin.
