Tek Tüylük Yastık

Nasreddin Hoca bir gün komşusunun evinde misafir kalmış. Komşu ona yumuşacık, kaz tüyünden bir yastık vermiş. Hoca yastığa başını koyar koymaz mışıl mışıl uyumuş. Sabah uyanınca çok şaşırmış: "Komşu, bu yastık ne yumuşak! İçinde ne var?" Komşu, "Kaz tüyü Hocam," demiş.

Hoca eve dönmüş. "Ben de kaz tüyü yastıkta yatayım," demiş. Ama pazarda kaz tüyü çok pahalıymış. Hoca bahçede bir kazın düşürdüğü tek bir tüy bulmuş. Tüyü sevinçle almış, yatağına koymuş, başını tüyün üstüne koyup uzanmış.

Gece boyunca Hoca bir o yana bir bu yana dönmüş. Başının altında tek bir tüy, gerisi sert tahta! Boynu ağrımış, uykusu kaçmış. Sabaha kadar gözünü kırpmamış.

Sabah olunca yorgun argın kalkmış, tüyü eline almış ve demiş ki: "Ben bir tek tüyün üstünde yattım, sabaha kadar uyuyamadım. Bir çuval tüy yastıkta yatanların hali kim bilir ne olur! Onlar hiç uyuyamıyordur zavallılar."

Karısı kahkahalarla gülmüş: "Efendi, bir tüy yastık olmaz ki! Yastığı yumuşak yapan bir tüy değil, binlerce tüyün bir araya gelmesidir."

Hoca bir an durmuş, tüye bakmış, sonra o da gülmüş: "Haklısın hanım. Bir tüy tek başına bir şey değil. Ama bin tüy bir araya gelince insanı uyutuyor. İnsanlar da öyle değil mi? Bir kişi tek başına bir şey yapamaz, ama bütün köy bir araya gelince dağları devirir."

O hafta köyün kadınları bir araya gelmiş. Herkes kazlarından düşen tüyleri toplamış. Bir ayda koca bir torba tüy birikmiş. Hoca'nın karısı o tüylerle yumuşacık bir yastık dikmiş. Hoca o gece yastığa başını koyar koymaz uyumuş, horlaması bütün mahalleden duyulmuş.

Sen de bu gece yastığına başını koyunca, içindeki binlerce küçük tüyü düşün. Hepsi senin rahat uyuman için bir araya geldi. İyi uykular.