Timur ile Hamamda

Timur Akşehir'e geldiğinde Nasreddin Hoca'nın şakalarını duymuş ve onu yanından ayırmaz olmuş. Bir gün ikisi birlikte hamama gitmişler. Mermer kurnaların başında oturup terlerken Timur'un aklına bir şey gelmiş.

"Hoca," demiş, "sen akıllı bir adamsın. Söyle bakalım, ben pazarda köle olarak satılsam kaç para ederim?"

Hamamdaki herkes bir anda susmuş. Timur çok sert, çok korkulan bir hükümdarmış. Yanlış bir söz Hoca'nın başına iş açabilirmiş. Ama Hoca hiç düşünmeden cevap vermiş: "Elli akçe edersin efendim."

Timur öfkeyle doğrulmuş: "Ne? Elli akçe mi? Hoca, sadece belime sardığım şu peştamal elli akçe eder!"

Hoca başını sallamış: "Ben de zaten peştamalın değerini söyledim efendim."

Hamamın içi bir an buz kesmiş. Herkes Timur'un ne yapacağını merakla beklemiş. Timur önce kaşlarını çatmış, sonra Hoca'nın cesaretine şaşırmış ve kahkahayı basmış. Kahkahası hamamın kubbesinde yankılanmış. "Hoca, bana ilk defa biri doğruyu söylüyor," demiş. "Herkes beni altın değerinde görür, korkudan öyle söyler."

Hoca da gülümsemiş: "Efendim, bir insanın değeri ne tacıyla ne kaftanıyla ölçülür. Hamamda herkes peştamaldır. Değerimizi gösteren, yaptığımız iyiliklerdir."

Timur bu söze uzun uzun düşünmüş. O gün Akşehir'den alınan vergiyi yarıya indirmiş. Hamamdan çıkarken de Hoca'ya fısıldamış: "Bugün peştamalımdan daha değerli bir şey yaptım mı Hoca?" Hoca gülmüş: "Yaptınız efendim. Şimdi altmış akçe edersiniz."