Dağları Taşıyan Yaşlı Adam

Çok eski zamanlarda Çin'de doksan yaşında bir dede yaşarmış. Evinin önünde iki kocaman dağ varmış. Köye, pazara ya da komşuya gitmek için bu dağların etrafından dolaşmak gerekirmiş; yol bazen günler sürermiş.

Bir akşam dede bütün aileyi toplamış: "Bu dağlar yolumuzu kesiyor. Gelin, onları yerinden kaldıralım. Taşları ve toprağı denize taşıyalım." Herkes şaşırmış ama oğulları ve torunları, "Olur dede," demiş. Sadece yaşlı karısı biraz endişelenmiş: "Sen küçük bir tepeyi bile taşıyamazsın. Bunca taşı nereye koyacaksın?" Dede gülümsemiş: "Denize. Deniz hepsini alır."

Ertesi sabah işe başlamışlar. Kazmalarla taşları kırmışlar, sepetlerle taşımışlar. Denize gidip gelmek bir yıl sürüyormuş. Komşunun yedi yaşındaki oğlu da hoplaya zıplaya gelip onlara yardım etmiş.

Köyde akıllı geçinen bir adam varmış. Dedeyi görünce gülmüş: "Ne kadar da akılsızsın! Bu yaşta dağın bir parçasını bile yerinden oynatamazsın." Dede derin bir nefes almış: "Ben ölürsem oğlum devam eder. Oğlumun oğulları olur, onların da oğulları. Torunların sonu gelmez. Ama dağlar büyümez. O halde neden bitiremeyelim?" Akıllı adam ne diyeceğini bilememiş, sessizce oradan ayrılmış.

Dağların ruhları dedenin sözlerini duymuş ve korkmuşlar: "Bu aile asla vazgeçmeyecek!" Gidip gökyüzünün hükümdarına anlatmışlar. Hükümdar dedenin kararlılığından o kadar etkilenmiş ki iki güçlü dev göndermiş. Devler dağları sırtlarına alıp çok uzaklara taşımışlar.

O günden sonra dedenin evinin önünden dümdüz bir yol uzanmış. Köylüler pazara bir saatte gidip gelmiş.

Bu masal bize şunu söyler: Büyük işler küçük adımlarla başlar. Vazgeçmeyen, sabırlı bir kalp dağları bile yerinden oynatabilir.