Hz. Yusuf ve Kardeşleri

Hz. Yakup'un on iki oğlu varmış. En küçüklerinden biri Hz. Yusuf'muş. Yusuf çok güzel yüzlü, iyi kalpli bir çocukmuş. Bir gece rüyasında on bir yıldızın, güneşin ve ayın kendisine saygıyla eğildiğini görmüş. Babasına anlatmış. Hz. Yakup, "Oğlum, bu rüyayı ağabeylerine anlatma," demiş. Çünkü ağabeyleri babalarının Yusuf'u çok sevmesini kıskanıyorlarmış.

Bir gün ağabeyler, "Yusuf'u da oyuna götürelim," demiş. Babaları istemeye istemeye izin vermiş. Ama ağabeyler kıskançlıklarına yenilmiş ve Yusuf'u derin bir kuyunun içine bırakmışlar. Eve dönüp babalarına, "Yusuf'u kurt kaptı," demişler. Hz. Yakup çok üzülmüş ama sabretmiş: "Bana güzel bir sabır düşer," demiş.

Kuyunun başından bir kervan geçmiş. Su almak için kova sarkıtanlar, kovanın ucunda Yusuf'u görmüş. Onu Mısır'a götürmüşler. Yusuf orada büyümüş. Başına birçok zorluk gelmiş, haksız yere zindana bile atılmış. Ama hiç dürüstlüğünden vazgeçmemiş. Zindanda bile rüyaları doğru yorumlarmış.

Bir gün Mısır'ın hükümdarı garip bir rüya görmüş: Yedi zayıf ineğin yedi semiz ineği yediğini. Kimse anlamamış. Yusuf'u çağırmışlar. Yusuf demiş ki: "Yedi yıl bolluk olacak, sonra yedi yıl kıtlık. Bolluk yıllarında buğday saklayın." Hükümdar onu ülkenin hazinesine yönetici yapmış.

Kıtlık yıllarında uzak ülkelerden insanlar buğday almaya gelmiş. Bir gün Yusuf'un ağabeyleri de gelmiş! Yusuf onları hemen tanımış, ama onlar onu tanımamış. Sonunda Yusuf kendini tanıtmış: "Ben Yusuf'um." Ağabeyler utançtan başlarını eğmiş. Yusuf ise onlara şöyle demiş: "Bugün size kınama yok. Allah sizi affetsin."

Bütün aile Mısır'a gelmiş. Hz. Yakup oğluna kavuşmuş. Yusuf'un çocukken gördüğü rüya da böylece gerçek olmuş.

Bu kıssa bize şunu anlatır: Kıskançlık kalbi karartır, affetmek ise aydınlatır. Zor günlerde dürüst kalan, sonunda güzelliğe kavuşur.