Mağaradaki Örümcek ve Güvercin

Mekke şehrinde Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed (s.a.v.) insanlara iyiliği, merhameti ve Allah'ı anlatırmış. Ama bazı insanlar onu sevmiyor, ona zarar vermek istiyormuş. Bir gün Allah, Peygamber Efendimiz'e Medine şehrine gitmesini bildirmiş. Bu yolculuğa Hicret denir.

Peygamber Efendimiz en yakın dostu Hz. Ebubekir ile gece yola çıkmış. Peşlerinden gelenler olduğunu biliyorlarmış. Yolda Sevr adında bir dağa varmışlar ve dağdaki küçük bir mağaraya saklanmışlar.

Onlar mağaraya girer girmez küçük bir örümcek işe koyulmuş. Mağaranın ağzına ince, parlak iplerle bir ağ örmüş. Bir sağa bir sola, bir yukarı bir aşağı... Kısa sürede mağaranın girişi kocaman bir örümcek ağıyla kaplanmış. Az sonra bir çift güvercin gelmiş. Mağaranın ağzındaki kayanın üstüne yuva yapmışlar ve yumurtalarının üstüne oturmuşlar.

Peşlerinden gelenler mağaraya kadar gelmiş. İçeriden onları duyan Hz. Ebubekir endişelenmiş. Peygamber Efendimiz onu sakinleştirmiş: "Üzülme, Allah bizimle."

Gelenler mağaranın ağzına bakmış. "Şu ağa bakın," demiş biri. "Burada kimse olsaydı bu ağ bozulurdu." Bir diğeri, "Şu güvercinlere bakın, yuvalarında sakince oturuyorlar. İçeride biri olsa kaçarlardı," demiş. Ve geri dönüp gitmişler.

Peygamber Efendimiz ve dostu birkaç gün sonra yollarına devam etmiş ve Medine'ye sağ salim varmışlar. Medine'nin çocukları onları şarkılarla karşılamış.

Bu kıssa bize şunu anlatır: Allah en küçük canlılarla bile korur. Bir örümcek ağı bir kaleden güçlü olabilir. Ve zor anlarda yanındaki dostuna "üzülme" diyebilmek ne güzel bir şeydir. Bir dahaki sefere bir örümcek ağı ya da bir güvercin yuvası görürsen, bu hikâyeyi hatırla.