Jack ve Fasulye Sırığı

Jack annesiyle küçük bir kulübede yaşarmış. Çok yoksullarmış; tek varlıkları bir inekmiş. Süt kesilince anne, "İneği pazara götür, sat," demiş. Jack yolda yaşlı bir adama rastlamış. Adam, "İneğine karşılık beş sihirli fasulye veririm," demiş. Jack fasulyeleri almış, eve koşmuş. Annesi çok kızmış, fasulyeleri pencereden fırlatmış ve Jack'i aç yatırmış.

Sabah Jack uyanınca pencereden ışık gelmiyormuş. Dışarıda kocaman bir fasulye sırığı bulutlara kadar uzanıyormuş. Jack tırmanmış. Tırmanmış, tırmanmış... Bulutların üstünde bir yol, yolun sonunda bir şato bulmuş. Kapıyı dev bir kadın açmış. "Kocam çocuk yer, çabuk saklan!" demiş ve Jack'e biraz ekmek verip onu fırının içine saklamış.

Dev gelmiş. "Fi fay fo fam, bir insan kokusu alıyorum!" diye gürlemiş. Karısı, "Dünkü çorbanın kokusu," demiş. Dev yemek yemiş, sonra altın yumurtlayan tavuğunu masaya koymuş: "Yumurtla!" Tavuk altın yumurta yumurtlamış. Dev uyuyakalınca Jack tavuğu kapıp sırıktan aşağı kaymış.

Jack bir süre sonra yeniden tırmanmış. Bu kez devin altın kesesini almış. Üçüncü seferde devin kendi kendine çalan altın arpını kapmış. Ama arp konuşmuş: "Efendim, hırsız!" Dev uyanmış, Jack'in peşine düşmüş. Jack sırıktan aşağı kaymış, dev de arkasından inmeye başlamış. Jack yere varınca bağırmış: "Anne, baltayı getir!" Annesi baltayı atmış, Jack sırığı kesmiş. Sırık devrilmiş, dev yere düşmüş ve... bir daha kalkamamış.

Jack ile annesi altın tavukla zengin olmuş. Arp her akşam onlara ninni çalmış. Ama Jack her sabah pencereden bakıp o fasulye sırığını düşünürmüş; gökyüzünün üstünde ne kadar çok şey vardı, kim bilir.