Kanturalı ile Selcan Hatun

Kanlı Koca'nın oğlu Kanturalı büyüyünce babası, "Oğlum, sana bir kız alayım," demiş. Kanturalı, "Baba, ben öyle bir kız isterim ki ben yerimden kalkmadan o kalksın, ben atıma binmeden o binsin, ben düşmana varmadan o varsın," demiş. Babası gülmüş: "Sen kız değil, yiğit arıyorsun."

Uzak bir ülkede Selcan Hatun adında bir prenses varmış. Ata iyi biner, ok iyi atar, kılıç iyi tutarmış. Babası, "Kızımla evlenmek isteyen önce üç sınavı geçecek," dermiş. Kanturalı bunu duyunca kırk yiğidiyle yola çıkmış.

Birinci sınav azgın bir boğaymış. Kanturalı boğanın alnına iki elini dayamış, bütün gücüyle itmiş; boğa geri geri gidip yorulmuş ve yere çökmüş. İkinci sınav kocaman bir deveymiş. Kanturalı devenin sırtına atlamış, yularını tutmuş, onu yürütmüş ve sakinleştirmiş. Üçüncü sınav bir aslanmış. Kanturalı aslanın gözüne korkmadan bakmış; aslan geri çekilip yatmış.

Selcan Hatun bu sınavları tepeden izlemiş ve gülümsemiş. Babası sözünü tutmuş; düğün kararı verilmiş. Dönüş yolunda Kanturalı yorgunluktan bir ağacın altında uyumuş. Tam o sırada düşmanlar gelmiş. Selcan Hatun atına binmiş, yayını almış ve onları tek başına geri püskürtmüş. Sonra Kanturalı'yı uyandırmış.

Kanturalı uyandığında olanları anlamış. Önce gururlanmış, "Beni neden uyandırmadın?" demiş. Selcan Hatun, "Yorgundun," demiş. "Sen benim için üç sınav geçtin, ben de senin için bir kez nöbet tuttum."

Kanturalı utanmış ve gülmüş. "Babama ne demiştim? Ben kalkmadan kalkan, ben binmeden binen bir kız. İşte buldum," demiş. Obaya döndüklerinde kırk gün kırk gece düğün olmuş.

Dede Korkut kopuzunu çalmış: "Yiğitlik yalnız erkeklerin değildir. Birbirini koruyan iki yürek, en büyük ordudan güçlüdür."