Saman Kömür ve Fasulye

Bir köyde yaşlı, yoksul bir kadın varmış. Bir gün bir tabak fasulye pişirmek istemiş. Ocağına ateş yakmış ve çabuk tutuşsun diye bir avuç saman koymuş. Fasulyeleri tencereye dökerken farkında olmadan biri yere düşmüş ve bir saman çöpünün yanına yuvarlanmış. Az sonra ocaktan kızgın bir kömür de sıçramış ve ikisinin yanına düşmüş.

Saman çöpü konuşmaya başlamış: "Sevgili dostlar, nereden geldiniz?" Kömür cevap vermiş: "Ben şans eseri ateşten sıçradım. Eğer zorla kaçmasaydım ölüm kesindi; kül olacaktım." Fasulye demiş ki: "Ben de canımı zor kurtardım. Yaşlı kadın beni tencereye atsaydı arkadaşlarım gibi ezilip lapa olacaktım." Saman, "Benim kaderim daha mı iyi?" demiş. "Yaşlı kadın bütün kardeşlerimi ateşe ve dumana verdi. Bir kucak dolusu samanı birden aldı. Ben parmaklarının arasından kaydım."

Kömür, "Peki şimdi ne yapacağız?" diye sormuş. Fasulye, "Bence madem ölümden şans eseri kurtulduk, iyi arkadaşlar olarak birlikte yaşayalım. Burada yeni bir felaket başımıza gelmesin diye birlikte yola çıkıp yabancı bir ülkeye gidelim," demiş. Bu öneri ötekilerin hoşuna gitmiş ve birlikte yola koyulmuşlar.

Çok geçmeden küçük bir dereye varmışlar. Ne köprü varmış ne de üstünden geçecek bir tahta. Nasıl geçeceklerini bilememişler. Saman çöpü iyi bir fikir bulmuş: "Ben karşıdan karşıya uzanırım, siz de bir köprüden geçer gibi üstümden geçersiniz." Saman bir kıyıdan öbür kıyıya uzanmış. Ateşli bir yapısı olan kömür, cesaretle bu yeni yapılmış köprünün üstüne çıkmış.

Ama ortaya gelince altında suyun şırıldadığını duymuş, korkmuş, durmuş ve daha ileri gitmeye cesaret edememiş. Saman çöpü kömürün sıcaklığıyla tutuşmaya başlamış, ikiye ayrılmış ve dereye düşmüş. Kömür de onun peşinden suya kaymış, cız etmiş ve sönmüş.

Kıyıda dikkatli dikkatli bekleyen fasulye bu olanları görünce gülmekten kendini alamamış. Öyle durmadan, öyle çok gülmüş ki sonunda patlamış! Eğer şans eseri yolculuğa çıkmış bir terzi oranın yakınında dinlenmiyor olsaymış, fasulyenin işi bitmiş olacakmış. Merhametli terzi iğnesini ve ipliğini çıkarmış ve fasulyeyi dikip bir araya getirmiş.

Fasulye ona çok teşekkür etmiş. Ama terzi siyah iplik kullandığı için o günden beri bütün fasulyelerin ortasında siyah bir dikiş izi vardır. Mutfakta bir fasulyeye bakarsan sen de o dikişi görürsün.

Bu küçük masal bize gülerken bir şey de söyler: Arkadaşın başına bir şey gelince gülmek yerine ona yardım etmek gerekir. Bir de şunu: Dere başında korkuyla durmak, ileri gitmekten de geri dönmekten de tehlikelidir.