İmparatorun Yeni Giysileri

Bir zamanlar giysilere düşkün bir imparator varmış. Her saat başı kıyafet değiştirir, ülkenin parasını elbiseye harcarmış. Bir gün şehre iki dolandırıcı gelmiş. "Biz dünyanın en güzel kumaşını dokuruz," demişler. "Üstelik bu kumaşın bir özelliği var: Aptallar ve görevine layık olmayanlar onu göremez."

İmparator çok heyecanlanmış. "Bu kumaştan giysi giyersem kimin akıllı kimin aptal olduğunu anlarım!" Dolandırıcılara bol altın vermiş. Onlar boş tezgâhlara oturup sanki dokuyormuş gibi ellerini sallamışlar.

Bir süre sonra imparator yaşlı bakanını gönderip kumaşa baktırmış. Bakan tezgâha bakmış, hiçbir şey görmemiş. "Yoksa ben aptal mıyım? Kimseye söylememeliyim!" diye düşünmüş ve imparatora, "Muhteşem! Renkler, desenler, harika!" demiş. Sonra başka bir memur gitmiş; o da aynısını söylemiş. Sonunda imparator kendi gitmiş. Boş tezgâha bakmış, hiçbir şey görmemiş. "Ben aptal mıyım? İmparator olmaya layık değil miyim? Hayır, olamaz!" diye düşünmüş ve bağırmış: "Çok güzel! Çok beğendim!"

Dolandırıcılar görünmez kumaştan görünmez giysi "dikmişler", imparatora "giydirmişler". İmparator aynada kendine bakmış, hiçbir şey görmemiş ama herkes "Ne kadar yakışmış!" diyormuş. Büyük bir geçit töreni düzenlenmiş. İmparator iç çamaşırıyla sokakta yürümüş. Halk da aynı korkuyla "Ne harika giysi!" diye bağırıyormuş; kimse aptal görünmek istemiyormuş.

Derken kalabalığın içinden küçük bir çocuk bağırmış: "Ama imparatorun üstünde hiçbir şey yok!"

Önce bir sessizlik olmuş. Sonra çocuğun babası, "Doğru söylüyor," demiş. Sonra bir başkası, bir başkası... Bütün halk gülmeye başlamış: "Üstünde hiçbir şey yok!"

İmparator bunu duymuş ve anlamış. Ama tören yarıda kalmasın diye başını dik tutup yürümeye devam etmiş. O gün herkes bir şey öğrenmiş: Herkes aynı yalanı söylüyor diye yalan doğru olmazmış. Ve bazen doğruyu söylemek için tek bir çocuğun cesareti yetermiş.